Aside 22 Feb

ჯანდაბა….   ვერც  წერ, ვერც  აზროვნებ, არც  გინდა  რაიმე…  რა  გჭირს?

Advertisements

Oh captain, my captain!

4 Dec

სიცოხლის სიყვარული…  მარადიულობა. მინდა ფრთა  გამოვისხა და მაღლა  ავფრინდე, რათა  თავგანწირვით დავეშშვა  ლაჟვარდოვანი ციდან ძუნგლიან ჭაობში ფრთამოტეხილი ჩავვარდე და ვიამაყო დიდებული ხვედრისათვის. სილამაზე, ცხოვრება, მარადიულობა, ფრენანაგემი ,ღრმადჩანასუნთქი ქვესკნელს  ვეწვიო  გაღიმებული იმ აღმაფრენით ზეცაში ყოფნამ რომ მარგუნა.

სიტყვა- გრძნობის  ნაყოფი … იდეით შეკოწიწებული სულები… გაღიმებული, თავისუფალი იდეალი,რომ გიბიძგებს მაღლა  ახვიდე და  იქიდან გადმოხედო  ცხოვრებას. ჩამკვდარი სული მაღლა მიბობღავს, კლანჭებჩაბღუჯულ სხეულს ითავისუფლებს, კანს იხოკავს, ტკივილს  იტანს უფსკრულიდან დანახული ნაპერწკლის  გამო. იდეალის  თვალებში დანახული  განცდის  გამო. და  გარბიხაარ უსასრულოდ მირბიხარ, ივიწყებ რეალობას, იქ  ხარ, მაღლა  სულების  სამყაროში ჭეშმარიტების გზაზე  დამდგარი არარაობა რაობას  რომ ჰპოულობს და ნეტარებს. და….   გაურკვევლობა, რადგან გიბიძგეს  და შენ კი არ  უბIძგე, მოგანდომეს  და  შენ კი არ  მოინდომე. და  ვერ  ხვდებოდი რას  შვრებოდი.

აი წინააღმდეგობა და  ვეღარ  ხვდები რა  ხარ, სად  ხარ,  რა  გინდა საერთოდაც. და ისევ  იდეალი. მის თვალებშI  ჩაღვრილი თავმდაბლობის სინაზე და მიწასმიჯაჭვული მზერა, შენც  რო თავს  გახრევინებს, თვალებს  აგიმღვრევს, გულს ააბობოქრებს, ყელში ბურთს  რომ გაჩხერს და  წამოგახტუნებს  და  აი მაშინ   ამბობ Oh captain, my captain!        და  იპოვნე. უკვე  ხვდები რისთვის იბრძოდი , რა  გიკეთებია და  რა  უსუსური  ყოფილხარ.  და  მასში, იდეალშI,  მადლიერი  მზერა, მადლობელი  სული  და  გონი და  ხვდები აზრი ქონია, ტყუილი არ  ყოფილა ყველაფერი რისთვისაც გიბძოლია, გიოცნებია შეგიწირავს….  და გეღიმება..  და  ხვდები რომ ცხოვრებას  აზრი აქვს…  და იმ  მსხვერპლს  დაუფიქრებლად  გაიღებდი…  და ცოცხლობ….

აბსურდი…

28 Nov

ჭეშმარიტება- აი რას ვესწრაფვით…  ადამიანი…  კითხვები, პასუხები, ან არც.. მუდმივი ძიება, ცილკლური აზროვნება. დადიხარ, ეძებ, გგონია  რაღაცას მიაღწიე, მოიხედავ  და ისევ იქ  ხარ, არანაირი  ძვრა. გაჩხერილი ხარ  მარადისობაში.  იჭყლიტები, ფიქრები გკლავენ..

             უცებ  ახალ  ძაფს  პოულობ , მიჰყვები, ისევ უშედეგოდ…  და  აი ასე გრძელდება მუდამ, მუდამ..  ასე იყო  ბავშვობაში, მოზარდობაში, გუშIნწინ, გუშინ, დღესაც  ასეა და  ზუსტადიცი ხვალაც იგივე გელის…  და  რა  უნდა ქნა? ხარ  ადამიანი, ღირებულებების მქონე და ხშირად  იმასაც ვერ ხვდები რა ა რის  შენთვის  ღირებულება, რა  არის  აქსიომა, რაზეც  პიროვნება უნდა  დააშენო. სად  არის  ჭეშმარიტება, რომელია სწორი გზა?  სად  ვართ? რა  არის  სწორი,სამართლიანი?  როგორი  ვარ მე, შენ  და ის? როგორ არ  ვიგრძნოთ თავი არარაობად? 

        აბსურდი-  განხორციელებული სისულელე,  კანონზომიერებების რღვევა, ანუ ის, რასაც ვერ  ავხსნით. რწმენა… რისი რწმენა  გვჭირდება? იმის, რომ რაღაც უბრალოდ  არსებობს და  უდნა შევეგუოთ?  არა!  ჩვენ ხომ ახსნა  გვჭირდება, პასუხები,  გამოსავალი, აზროვნება და  არსებობა…  და  აი ისევ..  რა  არის  ჭეშმარიტება?  სადაა  სიმართლე?    

               წყვდიადია. სინათლის ნატამალიც არ  ჩანს, თვალები გახელილი გაქვს, დაჭყტილი. უცებ გეჩვენება რო სინათლე დაინახე, წამიერად, მერე ყველაფერი ქრება… თვალებს  ჭუტავ,  ხელახლა  ცდი, იგივე მეორდება, წამიერად, მაგრამ დაძრას  ვერ  ბედავ..  ან კი საით უდნა დაიძრა. ის მაინც იცი საერთოდ  რატომ უნდა  დაიძრა? რა გინდა?  რას  ეძებ?  რად გინდა  სინათლე,  რატომ ებღაუჭები სინათლის  წარმოსახვით ნაპერწკალს? იმიტომ რომ შენ ის შენიშნე  და უკვე აღარ შეგიძლია მისი  ძიების გარეშე..  ხსნა  ძიებაშია და  ეს გზა  სასოწარკვეთილებაზე  გადის. აქვს კი ბოლო  ამ ტანჯვას?  არ  იცი..  მაგრამ გაჩერდე?  ეს  შეუძლებელია. უნდა გაინადგურო თავი,  ჩაიკლა  სული, დახუჭო თვალი და  საუდამოდ  დაჯდე, დაიძინო, დაისვენო… და  აი ამდენი ბრძოლის მერე ეს  იდეაც გხიბლავს, მაგრამ მაინც არაფერი გაინტერესებს.  ახლა უკვე  რა მნიშვნელობა აქვს  თვალების  ჭუტვას განაგრძობ, თუ  ჩამოჯდები.  ხსნა  არსადაა…

             რა  გინდა?  ნეტავ ეს მაინც იცოდე … ვინმე გჭირდება – “ვინმე”, ხელს რომ ჩაგჭიდებს და  შენთან ერთად  დაელოდება  ახალი ნაპერწკლის გაელვებას…  რწმენა  გჭირდება შენი თავის, რეალობის, წარმოსახვითი რეალობის.  რწმენა ….

Video 15 Nov

სრული სიმშვიდე … მარადისობა

ამობრუნება

19 Oct

  მთელი ცხოვრება ცდილობ მოაწესრიგო სამყარო შენს  თავში! ფიქრობ,იაზრებ, იგებ! ნელ-ნელა გრძნობ  როგორ  ყალიბდება  სამყარო შენს  შიგნით- სულში.  ყველაფერი თითქოს  დალაგდა,გგონია ბოლო შტრიხებიღა  დაგრჩა , მაგრამ….

 ჩნდება ის …  ამოუცნობი, იდუმალი..   ვითომ რეალური,მაგრამ ხელშეუხები…   გაინტერესებს, გაშფოთებს, გაშინებს, გაზიზღებს, გაყვარებს, გაჩვევს…  გაგრძნობინებს იმ სამყაროს ,რომელზეც  მთელი ცხოვრებაა  ოცნებობ…  ოცნებობ  გაუაზრებლად, რადგან არ გჯერა მისი  ახდენის.   და  აი  ის  სამყაროც  შენშია.  წამში  შემოგეპარა  და  გაგათბო. ისე გაგახურა  , წამით დაფიქრდი გინდოდა კი ეს?  მაგრამ ფიქრი  მისი დაკარგვისა  გაშIნებს, წარმოუდგენელია. არა არც ფიქრობ ,  ის  შენთან მოვიდა, მას  შენ სჭირდები, არა  ის  არსად  არ წავა.თუკი წავა, სიმხურვალეს დაგიტოვებს, სასიამოვნოს… 

 ხო  სამყარო…  სამყარო  ისეთი აღარ  არის.  საერთოდ  არ იცი რა უწოდო. ისევ იდეები, ისევ ფიქრები. უკვე  დაიღალე   ამდენი პასუხგაუცემელი ამონახეთქისგან შენს გონებაში. მაგრამ  ის შენ გჭირდება.  ეს მაზოხიზმი გასაზრდოებს, გკვებავს, გამოძრავებს, ეს  მოძრაობა კი გიყვარს, სიგიჟემდე  და გაცოფებამდე!! და მზად ხარ! მზად  ხარ  შეხვდე  ყველა წინააღმდეგობას,  ახალ სამყაროს! უკვე  იცი  როგორ  გაუმკლავდები- მასთან ერთად! შენ ამას  შეძლებ! თქვენ ამას  შეძლებთ! თქვენ შექმნით სამყაროს- ბოლომდე  ჭეშმარიტს! სხვებისთვის  ამოუცნობს,ბურუსით მოცულს, ბოლომდე  დაეუფლებით მხოლოდ  თქვენ და  იგრძნობთ , რომ არსებობთ !!!  მარადისობის  ქაოსში  გაჩხერილი ორი გახელილი  თვალი!

პირობა!

8 Oct

აუცილებლად დავწერ  ფილმზე, რომელმაც შთამაგონა – “გრძელი,ნათელი დღეები”.

გპირდები  ჩემო  თავო!!!!!!!!

რას ვშვრებით ,როდესაც ვერაფერს ვერ ვშვრებით?!

1 Oct

   ვიძინებთ!!  ღრმა, ზამთრის ძილით , დაგროვებული ღვარძლი  ნელ-ნელა იშლება ცხიმივით…  დაიცლები და იღვიძებ  –  გაზაფხულში-  თითქმოს  არც  გძინებია . 

   მერე  ოდესმე მიხვდები, თურმე  ეს  ზამთრის  ძილია მხსნელი , მიხვდები  რო  მძიმე წუთებში  თვალები უნდა  დახუჭო  დიდხანს, სანამ  შავ ჰორიზონტზე მზე  არ გამოჩნდება…  აი  მაშინ უკვე  თვალებს ახელ  და  ბედნიერ  ცხოვრებას  უბრუნდები.  არანაირი  დისონანსი…  

                                                                  ჩნდება  პრობლემაა?     დახუჭე  თვალები!!!!!!!!!!!!!!!!!

 

 

 

                    ოდესმე  შავი  ხვრელი  ყვავილებით  აივსება  !!!!!!!!!  

 

 

                                                                                          რისი  იმედი  გვაქვს ? 

არაფრის!

   უბრალოდ სხვანაირად  ვერ იქნება ———————————   ჩვენ  ადამიანები ვართ !

 

დავხუჭოთ  ყველამ  თვალები– დავიძIნოთ!

 

P.s  როგორ  ვუშველოთ  სასოწარკვეთას?  –  დავივიწყოთ მისი  არსებობა, დავივიწყოთ პრობლემა  .